تبیین آسایش اقلیمی گردشگری ساحلی

نوع مقاله: کوتاه

نویسندگان

1 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 کارشناس جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، ایران

چکیده

به طور کلی قبل از هر چیز، رشد و توسعه گردشگری ساحلی نیازمند برنامه ای مدون در این حوزه است که تنها با رویکردی همه جانبه در این زمینه، می توان شاهد افقی روشن در حوزه گردشگری ساحلی بود. بر این اساس پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی و با هدف شناسایی مطلوب ترین بازه های زمانی از نظر شرایط اقلیمی به منظور توسعه گردشگری ساحلی تدوین گردیده است. در این پژوهش با استفاده از سه شاخص Terjung ، Beiker و ET به بررسی شرایط اقلیم آسایش گردشگری شهرستان های ساحلی استان مازندران پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که شاخص ET نمی تواند معیار مناسبی برای ارزیابی اقلیم آسایش گردشگری استان مازندران باشد. در این بین نتایج حاصل از شاخص های Terjung و Beiker، نشان می دهد که مطلوب ترین ماه ها جهت گردشگری در شهرستان های ساحلی مازندران، عمدتا در شش ماهه اول سال قراردارند. به طوری که از فروردین ماه تا آبان ماه، امکان گردشگری در استان مازندران با شرایط اقلیمی مطلوب وجود دارد و طبیعتا بهترین بازه های زمانی جهت برنامه ریزی برای حضور گردشگران و ارائه خدمات به آن ها می باشد. البته این بدان معنی نیست که در ماه های دیگر، گردشگری ساحلی مسکوت می ماند، بلکه این طبقه بندی صرفا مطلوبیت اقلیمی را در ماه های مختلف در مقایسه با یکدیگر بیان می دارد که در این خصوص با برنامه ریزی زمانی و مکانی مناسب می توان زمینه رشد و توسعه گردشگری ساحلی در این منطقه را فراهم نمود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Explaining the Climate Comfort of Coastal Tourism

نویسنده [English]

  • A Pur Ahmad 1
چکیده [English]

Generally first of all, the development of coastal tourism needs to codified program in this field that can be expected outlook desirable in the area of coastal tourism, just with a holistic approach in this field. In this regard this study has been conducted with method of descriptive- analytic and with the aim of identifying the most desirable timescales terms of climatic conditions for the development of coastal tourism. In this study is investigated tourism Climate conditions in the coastal city of Mazandaran province using three indicators Terjung, Beiker and ET. The results show that the index of ET can not be a suitable criterion for evaluation tourism Climate in Mazandaran province. In the meantime, the results of indicators Terjung and Beiker, shows that the most favorable month for tourism in the coastal city of Mazandaran, located mainly in the first half of the year. So that from April to October, tourism can exist in the Mazandaran province with desirable climatic conditions. Of course, this does not mean that in other months, coastal tourism remains silent; But this classification Just states desirable climate in different months compared with others. That in this regard, it can provide growth and development of coastal tourism in the region with suitable temporal and spatial planning.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Coastal Tourism
  • Climate
  • Terjung
  • Baker
  • ET

[1]  سلیمانی بشلی، محمدرضا، (1392)، جامعه‌شناسی محیط‌زیست تحلیل وضعیت دریای خزر و سواحل آن در ابعاد مختلف، چاپ اول، انتشارات دفتر تحقیقات کاربردی، ساری.

[2]  کریمی، جعفر و هاشمی، سید محمد، (1388)، شناخت آسایش اقلیمی شهرهای زیارتی استان اصفهان با روش ترجونگ در ماه‌های فروردین و تیر، مجموعه مقالات همایش منطقه‌ای کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه‌ریزی محیطی، دانشگاه آزاد خرم‌آباد.

[3]  گرامی مطلق، علیرضا و شبانکاری، مهران، (1385)، پهنه‌بندی اقلیمی استان بوشهر، مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه تهران، شماره 187:20-110.

[4]  Maureen Agnew, Jean P. Palutikof, (2011), Climate Impacts on the Demand for Tourism, Proceedings of the First International Workshop on Climate, Tourism and Recreation.

[5]  Scott, D. and McBoyle, G., (2001), Using a modified ‘Tourism Climate Index’ to examine the implications of climate change for climate as a natural resource for tourism, First International Workshop on Climate, Tourism and Recreation, Halkidiki, Greece.

[6]  Farajzadeh, H. and Matzerakis, A., (2009), Quantification of climate for tourism in the northwest of Iran, Journal of Meteorological Applications, Vol. 16 (4): 545-555.

[7]  ضیائی، محمود و بختیاری، آرشین، (1388)، شاخص اقلیم آسایش گردشگری جزیره کیش، مجموعه مقالات پنجمین همایش ملی خلیج‌فارس.

[8]  Bridges, J. G., (1959), A short History of tourism Travel and tourism Encyclopedia in H. P. sales, (Ed), travel world, London.

[9]  Gunn, C. A., (2002), Tourism plaming Cancepts Basics cases, Routledge, New York.

[10]  الوانی، سید مهدی و زهره دهدشتی، (1373)، اصول و مبانی جهانگردی، انتشارات بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی، تهران.

[11] Mathison, A. and Wall, G., (1982), Tourism Economics physical and social Impacts, longman, London.

[12]  جولیا شارپلی، ریچارد، (1380)، گردشگری روستایی، ترجمه رحمت‌الله منشی‌زاده و فاطمه نصیری، انتشارات منشی، تهران.

[13]  گی، چاک وای، (1382)، جهانگردی در چشم‌اندازی جامع، ترجمه علی پارساییان و سید محمد اعرابی. چاپ اول، انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران.

[14]  سقایی، مهدی، (1381)، شهرهای ساحلی و گردشگری دریایی، مجله شهرداری‌ها، شماره 138، 18-13.

[15]  Orams, M., (1999), Marine Tourism, Routledge.

[16]  زمردیان، محمدجعفر (1384). ژئومورفوتوریسم سواحل جنوبی دریای خزر چالش‌ها و عوامل تهدیدکننده، مجله جغرافیا و توسعه ناحیه‌ای، شماره 5: 87-61.

[17] Miller, M. and Auyong, J. (1991), coastal zone tourism. Marine Policy, Vol 15: 75-90.

[18] UNEP-DTIE, (2009), sustainable coastal tourism an intrgrated planning and management approach,; supervision ana concept Dr. stefanos fotiou-UNEP-DTIE Mr. Ivica Trumbic-PAP/RAC Project Technical Support Helena Rey de Assis and Erica Allis-UNEP-DTIE.

[19]  پاپلی یزدی، محمدحسین و سقایی، مهدی، (1392)، گردشگری ماهیت و مفاهیم، سمت، تهران.

[20]   قریشی مینا آباد، محمد باسط و همکاران، (1390)، ارزیابی عملکرد مجتمع‌های گردشگری ساحلی مطالعه موردی مجتمع مروارید خزر شهرستان رشت، فصلنامه برنامه‌ریزی منطقه‌ای، سال اول، شماره 4: 41-29.

[21]  محمدی، حسین، (1393)، آب و هواشناسی کاربردی، چاپ چهارم، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.

[22]  فرج زاده اصل، منوچهر، (1384)، سیستم اطلاعات جغرافیایی و کاربرد آن در برنامه‌ریزی گردشگری، چاپ اول، انتشارات سمت، تهران.

[23]  منشی‌زاده، رحمت‌الله، (1376)، جهانگردی، چاپ اول، انتشارات سمعی، تهران.

[24]  کریمی، جعفر و محبوب فر، محمدرضا، (1390)، کاربرد اقلیم در طرح توسعه صنعت توریسم، چاپ اول، انتشارات ارکان دانش، اصفهان.

[25] Terjung, W. H. (1967), The jeographical application of some selected physioclimatic indices to Africa, International journal of biometeorology, volume 11, No.1: 5-19.

[26]  محمدی، حسین و سعیدی، علی، (1386)، شاخص‌های زیست‌اقلیمی مؤثر بر ارزیابی آسایش انسان مطالعه موردی شهر قم، مجله محیط‌شناسی، سال 34، شماره 87: 86-73.

[27]  رمضانی، بهمن و کیانپور، حسن، (1388)، شناخت آسایش بیوکلیماتیک انسانی در حوضه شهرک ماسوله گیلان، فصلنامه علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، دوره 11، شماره 4: 604-589.